Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

ZBŻ.8361.200;227.2011 J-51

            Koszalin, dnia24 sierpnia 2012 r.

Zachodniopomorski Wojewódzki

Inspektor Inspekcji Handlowej

ul. Wały Chrobrego 4

70-502 Szczecin

  ………………………………………..                     

(pieczęć nagłówkowa organu Inspekcji Handlowej)

Akta kontroli: ZBŻ.8361.200.2011

                       ZBŻ.8361. 227.2011

Upoważnienie nr: 00009764, 00009796

 

Pan

Lech Stępień

prowadzący działalność gospodarczą

pod nazwą

Firma Handlowa „LECH”

Bobolice ul. Wojska Polskiego 1

Lech Stępień

ul. Wojska Polskiego 1

76-020 Bobolice

 

DECYZJA J-51/2012

umarzająca postępowanie

 

Na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z  art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całości postępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy  Lechowi Stępniowiprowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa „LECH” Bobolice ul. Wojska Polskiego 1 Lech Stępień w Bobolicach przy ul. Wojska Polskiego 1, kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego pod nazwą masło ekstra zaw. tł. 82% a’200g MLEKOSZ, wyprodukowanego przez Spółdzielnię Mleczarską MLEKOSZ, ul. Ratuszowa 2, 76-020 Bobolice, nieodpowiadającego wymaganiom jakościowym określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) w związku z naruszeniem wymagań określonych w art. 2 ust.1 lit. b rozporządzenia Komisji  (WE) Nr 445/2007  z dnia 23.04.2007 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczów do smarowania oraz stosowania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi(D.U. L 106, 24.04.2007, s. 24) z uwagi na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 17 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE L z dnia 1 lutego 2002 r., Nr 31, s. 1 z późn. zm.).

 

Uzasadnienie

 

W dniach 07 i 10.11.2011 r. oraz w dniu 12.12.2011 r., na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U.L 165 z 30.04.2004, str. 1; sprostowanie: Dz.U. L. 191 z 28.05.2004 r. s. 1, z późn. zm.), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21.12.2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005 r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z art. 3 ust. 1 pkt. 6 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), działając na podstawie upoważnień do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności  nr 00009764 i nr 00009796, inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędowe kontrole żywności u przedsiębiorcy Lecha Stępnia prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa „LECH” Bobolice ul. Wojska Polskiego 1 Lech Stępień, zwanego dalej również „stroną”,w sklepie spożywczo-przemysłowym w Bobolicach, ul. Wojska Polskiego 1.

 

W toku kontroli w dniu 07.11.2011 r. pobrano do badań laboratoryjnych, wg protokołu pobrania próbki produktu Nr 00002308,  z partii liczącej 10 opakowań o wartości 43,90 zł, produkt o nazwie masło ekstra zaw. tł. 82% a’200g MLEKOSZ, wyprodukowany przez Spółdzielnię Mleczarską MLEKOSZ, ul. Ratuszowa 2, 76-020 Bobolice, oznaczony m.in. „najlepiej spożyć przed: 28.11.2011” i kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej: 1, w celu sprawdzenia jakości handlowej tego artykułu rolno-spożywczego. Z uwagi na niewielką ilość produktu w partii, zgodnie z art. 28 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15.12.2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), nie pobrano próbki kontrolnej.

 

Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Olsztynie wykazały, iż ww. produkt nie odpowiada wymaganiom rozporządzenia Komisji  (WE) nr 445/2007  z dnia 23.04.2007 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczów do smarowania oraz stosowania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi(D.U. L 106, 24.04.2007, s. 24), z uwagi na wyższą zawartość tłuszczu w stosunku do zadeklarowanej przez producenta na opakowaniu. W wyniku badania pięciu opakowań produktu stwierdzono zawartość tłuszczu w poszczególnych opakowaniach w ilości: 83,8%±0,3; 83,9%±0,3; 84,1%±0,3; 83,8%±0,3; 83,8%±0,3 - średnia zawartość tłuszczu 84 %, przy deklarowanej przez producenta na opakowaniu w ilości 82%.

 

Powyższe udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr 933/2011 z dnia 17.11.2011r., które doręczono w toku kontroli w dniu 12 grudnia 2011r. osobie upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy.

 

W związku z wynikami badań Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej stwierdził, że badany produkt nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.), dalej również „ustawy o jakości”, w związku z naruszeniem wymagań określonych w art. 2 ust.1 lit. b rozporządzenia Komisji  (WE) Nr 445/2007 z dnia 23.04.2007 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczów do smarowania oraz stosowania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi(D.U. L 106, 24.04.2007, s. 24), dalej również „rozporządzenia 445/2007”, z uwagi na wyższą średnią zawartość tłuszczu w stosunku do zadeklarowanej przez producenta na opakowaniu.

 

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenie, pismem z dnia 18 lipca 2012 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił stronę – Lecha Stępnia o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego nieodpowiadającego wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o jakości w związku z naruszeniem art. 2 ust.1 lit. b rozporządzenia Komisji (WE) nr 445/2007  z dnia 23.04.2007 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczów do smarowania oraz stosowania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi(D.U. L 106, 24.04.2007, s. 24)

Stronie umożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Strona nie skorzystała ze swojego uprawnienia. Niemniej jednak w toku postępowania przeanalizowano odpowiedzi, zarówno kontrolowanego jak i producenta nie będącego stroną niniejszego postępowania, na skierowane do nich wystąpienia pokontrolne. I tak, kontrolowany przedsiębiorca poinformował, iż usunął stwierdzone w trakcie kontroli uchybienia. Natomiast producent, w piśmie z dnia 30.01.2012 r. podniósł, iż zakwestionowany produkt, zgodnie z badaniami przeprowadzonymi w laboratorium zakładowym na etapie produkcji, potwierdzonymi zapisami w dzienniku badań, odpowiadał wymaganiom stosowanej normy zakładowej. Dodatkowo wskazał, iż zakwestionowany artykuł rolno-spożywczy spełniał wymagania zawarte w załączniku I części A do rozporządzenia Komisji (WE) nr 273/2008 z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999, w odniesieniu do metod analizy oraz oceny jakości mleka i przetworów mlecznych  (D.U. L88z dnia 29.03.2008 r., s. 1), pod względem zawartości tłuszczu, wody i suchej masy beztłuszczowej.

Odnosząc się do powyższego stwierdzono, iż wyniki badań laboratoryjnych prowadzonych przez producenta na etapie produkcji nie mogą być podstawą do podważenia badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Olsztynie, których wynik w zakresie kwestionowanego parametru objęty jest akredytacją i w konsekwencji nie mogą być podstawą do zmiany dokonanej kwalifikacji prawnej. Zdaniem organu, nie wpływa na ocenę stanu faktycznego również okoliczność, iż kwestionowany produkt spełnia wymagania w zakresie zawartości tłuszczu, wody i masy tłuszczowej zawarte w przywołanym przez producenta Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 273/2008, gdyż na żadnym etapie postępowania nie stwierdzono niezgodności przedmiotowego środka spożywczego z tym rozporządzeniem. Zgodność produktu z tymi wymogami (odpowiednia zawartości tłuszczu, wody i masy tłuszczowej) nie przesądza o właściwej jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, a jest jedynie jedną z przesłanek, aby produkt za taki uznać.

 

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

 

Zgodnie z przepisemart. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia 445/2007, wskazanie zawartości tłuszczu w tłuszczach do smarowania, w tym w maśle, ma być zgodne m.in. z zasadą, że średnia zawartość tłuszczu nie może się różnić o więcej niż jeden punkt procentowy od zadeklarowanej wartości procentowej, a poszczególne próbki nie mogą się różnić o więcej niż dwa punkty procentowe od zadeklarowanej wartości procentowej.

 

W przypadku zakwestionowanego masła ekstra zaw. tł. 82% a’200g stwierdzono w wyniku badań, procentową zawartość tłuszczu w ilości 83,8%±0,3; 83,9%±0,3; 84,1%±0,3; 83,8%±0,3; 83,8%±0,3 w poszczególnych pięciu opakowaniach, co dało średnią zawartość tłuszczu w ilości 84%, tj. wyższą o więcej niż jeden punkt procentowy od zadeklarowanej na opakowaniu. W związku z powyższym uznano, że taki stan faktyczny stanowi naruszenie art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia 445/2007.

 

W myśl przepisu art. 3 pkt 5 ustawy o jakości, jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

 

Przywołany wyżej przepis rozporządzenia 445/2007 reguluje kwestie jakości handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych, tj. tłuszczów do smarowania, a niespełniający jego wymagań artykuł rolno-spożywczy jest artykułem niewłaściwej jakości. Stan faktyczny polegający na naruszeniu ww. przepisu stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości, stąd w związku z ustaleniami kontroli stwierdzono, że wskazany w sentencji niniejszej decyzji środek spożywczy nie odpowiada jakości handlowej określonej w tym przepisie.

 

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002”, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów.

 

Ustawa o jakości natomiast nakłada na wprowadzających artykuły rolno-spożywcze do obrotu obowiązek zachowania wymagań w zakresie ich jakości handlowej, stanowiąc jednocześnie w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Jej przepis art. 3 pkt 4 odsyła natomiast w zakresie definicji obrotu do art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002, zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja wskazuje krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego.

 

W świetle przytoczonych definicji przedsiębiorca – Lech Stępień odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu artykułów rolno-spożywczych.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do wymierzenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych. Uwzględnił również okoliczność, że strona, w świetle ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.), należy do kategorii tzw. mikroprzedsiębiorców, stąd odstąpił od ustalania wielkości jej obrotów uznając, że nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie w kontekście dokonanej oceny pozostałych czterech przesłanek określonych w ww. przepisie. Jednocześnie uwzględniono w toczącym się postępowaniu przesłanki zawarte w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

 

Wykonując dyspozycję ww. przepisów w odniesieniu do zakwestionowanego artykułu rolno-spożywczego, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej oceniając stopień szkodliwości czynu wprowadzenia go do obrotu stwierdził, że ujawniona nieprawidłowość polegająca na wyższej od deklarowanej na opakowaniu zawartości tłuszczu narusza prawo konsumentów do otrzymania produktu zgodnego z deklaracją, sama deklaracja natomiast pozbawia konsumentów wiedzy co do rzeczywistej zawartości tłuszczu w maśle, którego ilość jest czynnikiem wpływającym na wybór przez nich określonego środka spożywczego. Z drugiej jednak strony uznano, co miało decydujący wpływ na dokonaną ocenę powyższego kryterium, że stwierdzona wada nie wpływa na przydatność zakwestionowanego produktu do celów spożywczych, nie obniża jego walorów użytkowych i nie zmienia negatywnie jego właściwości, tym bardziej, że wykazana w wyniku badań zawartość tłuszczu tylko w nieznacznym stopniu odbiegała od ilości deklarowanej. Ponadto, zważywszy na rodzaj zakwestionowanego artykułu rolno-spożywczego stwierdzono, że ujawniona zawartość tłuszczu, choć odbiegająca od deklarowanej, jest w tym przypadku pożądana przez konsumentów, nie narusza ich interesu zdrowotnego, a tym bardziej ekonomicznego.

 

Przy ocenie stopnia zawinienia Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że strona jako przedsiębiorca zajmuje się obrotem artykułami rolno-spożywczymi na etapie detalicznym, a celem jej działalności jest odsprzedaż tych artykułów konsumentom. Z tego też względu strona powinna wykazać się dużą znajomością prawa żywnościowego i dbałością o jakość wprowadzanych do obrotu produktów. Pomimo jednak tego, że należy strona do kręgu podmiotów odpowiedzialnych za wprowadzane przez siebie do obrotu artykuły rolno-spożywcze, wzięto pod uwagę fakt, że do powstania stwierdzonej wady strona nie przyczyniła się ani swoim działaniem, ani zaniechaniem, a powstała ona na etapie produkcji. Ponadto uznano, że strona mogła nie mieć świadomości wystąpienia naruszenia w zakresie jakości handlowej, gdyż zostało ono wykazane w badaniach laboratoryjnych przez co strona nie mogła go wykryć w trakcie zwykłych czynności przy odbiorze towaru. Ewentualne przeprowadzenie przez stronę badań laboratoryjnych przed wprowadzeniem przedmiotowego środka spożywczego do obrotu przekraczałoby, zdaniem organu, należytą staranność i zwyczajowe działania w stosunkach handlowych na poziomie obrotu dokonywanego przez stronę, tym bardziej, że producent dysponował dokumentacją potwierdzającą prawidłowość kwestionowanego parametru.

 

Ustalając zakres naruszenia wymagań jakości handlowej organ uwzględnił okoliczność, że  stwierdzona nieprawidłowość była jedyną ujawnioną w stosunku do badanego środka spożywczego oraz stanowiła bardzo niewielką część wymagań przewidzianych przepisami prawa dla tego rodzaju produktów. Nie była również istotna z punktu widzenia właściwości produktu oraz interesów konsumentów.

 

Przy ocenie dotychczasowej działalności podmiotu organ wziął pod uwagę okoliczność, że w okresie ostatnich 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia przedmiotowej kontroli przedsiębiorca nie był kontrolowany.

 

Mając na uwadze dokonaną ocenę wyżej opisanych przesłanek, a w szczególności ocenę stopnia szkodliwości czynu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego nieodpowiadającego jakości handlowej, której przypisano największą wagę, a która nie wskazuje na istotne naruszenie interesów konsumentów oraz ocenę stopnia zawinienia i zakresu stwierdzonego naruszenia, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że kryterium wielkości obrotów, jako kryterium najmniejszej wagi w toczącym się postępowaniu, nie ma wpływu na jego rozstrzygnięcie. Uznano ponadto, że uwzględnienie jedynie czterech przesłanek przewidzianych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości, jest wystarczające w tym przypadku do zakończenia sprawy administracyjnej oraz pozostaje w zgodzie z zasadą szybkości postępowania, według której organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.

Dodatkowo ustalono na potrzeby niniejszego postępowania, biorąc pod uwagę liczbę miejsc, w których przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, udostępnionych na stronie internetowej Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, że przedsiębiorca należy do kategorii tzw. „mikroprzedsiębiorców”, a więc jego udział w obrocie rynkowym jest najmniejszy sposród wszystkich innych kategorii przedsiębiorców.

 

Uwzględniając wszystkie opisane wyżej okoliczności stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt. 3 ustawy o jakości. Biorąc pod uwagę, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500 zł, górną granicę stanowi natomiast pięciokrotna wartość korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej, która w tym przypadku wynosi 219,50 zł uznać należy, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002. Zdaniem organu kara ta byłaby niewspółmierna do stwierdzonej nieprawidłowości w kontekście dokonanej oceny stopnia szkodliwości czynu wprowadzania do obrotu przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego oraz zakresu naruszenia wymagań jakości handlowej wynikającego z ujawnionej wady, jak również strony podmiotowej sprawcy tego czynu (brak świadomości niezgodnego z prawem działania, sposób zachowania się przedsiębiorcy po ujawnieniu nieprawidłowości).

Z powyższych względów uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym nałożeniem kary pieniężnej – przedsiębiorca uzyskał wiedzę co do możliwości występowania podobnych nieprawidłowości wpływających na jakość wprowadzanych przez niego do obrotu artykułów rolno-spożywczych.

 

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy   o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy w całości za bezprzedmiotowe.

 

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, stąd orzeczono jak w sentencji.

 

Pouczenie:

Na podstawie art. 127 § 1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

 

Z up. Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego

Inspektora Inspekcji Handlowej

Andrzej Kuśpiel

Dyrektor Delegatury

                                                                                                                                                                                                                                                                          .........................................................................................    

                                                                                                              (podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska

                                                                                                               służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji)

Otrzymują:

1.       Lech Stępień

2.       aa

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 08-11-2012 08:20
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 08-11-2012
Ostatnia aktualizacja: - 08-11-2012 08:20