Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

WKŻ.8361.170,202.2011.J-29.2012

                                                                                  Szczecin, dnia 18.05.2012r.

  ZACHODNIOPOMORSKI                                             

WOJEWÓDZKI INSPEKTOR

  INSPEKCJI HANDLOWEJ

Nr akt kontroli: WKŻ.8361.170, 202.2011

Nr upoważnienia: 00009535 oraz 00009577

Grażyna Wójcicka

prowadząca działalność gospodarczą

w sklepie EKO-VITAE

ul. Felczaka 20C

71-417 Szczecin

 

DECYZJA J- 29/2012

umarzająca postępowanie

 

Na podstawie art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całościpostępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy Grażynie Wójcickiej prowadzącej działalność gospodarczą w sklepie EKO-VITAE w Szczecinie przy ul. Felczaka 20C, kary pieniężnejz tytułu wprowadzenia do obrotu 1 partii/ 4 opakowań „Miodu drahimskiego” rzepakowy 1300g, oznaczonego m.in. najlepiej spożyć przed 30.XII.2012, producenta A. Polak, 78-550 Czaplinek, ul. Wałecka 85, która nie odpowiadała wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy  z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w§2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21.12.2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.),oraz w § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) zuwagi na brak w oznakowaniu ww. środka spożywczego pełnych danych identyfikujących producenta tj. brak pełnego imienia producenta oraz warunków przechowywania ze względu na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), tj. z uwagi na jego bezprzedmiotowość w całości.

 

Uzasadnienie

 

W dniach 02, 03 i 09 sierpnia oraz 22 września 2011 r. na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz.  U. L. 165 z 30. 4 2004, str1; sprostowanie: Dz. U. L 191 z 28. 5. 2004 s. 1 ze zm.), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.), oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, poz. 975) w związku z art. 3 ust. 1 pkt 6 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.), zgodnie z upoważnieniem nr 00009535  z dnia 02.08.2011r. oraz nr 00009577 z dnia 22 września 2011r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędową kontrolę żywności u przedsiębiorcy Grażyny Wójcickiej prowadzącej działalność gospodarczą w sklepie EKO-VITAE w Szczecinie, przy ul. Felczaka 20C, zwanego dalej również „stroną”.

 

W toku czynności kontrolnych stwierdzono w sprzedaży 1 partię/4 opakowania „Miodu drahimskiego” rzepakowego 1300g, oznaczonego m.in. najlepiej spożyć przed 30.XII 2012r., wyprodukowanego przez A. Polak, 78-550 Czaplinek, ul. Wałecka 85, którą poddano ocenie pod kątem spełniania wymagań, określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.). W wyniku dokonanych czynności stwierdzono, że w oznakowaniu przedmiotowego miodu nie podano pełnych danych identyfikujących producenta tj. brak pełnego imienia producenta oraz brak warunków przechowywania.

Zgodnie bowiem z treścią przepisu § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) opakowany środek spożywczy znakuje się podając m.in. dane identyfikujące osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub wprowadza środki spożywcze do obrotu, jeżeli działalność w tym zakresie jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) w przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.

Zgodnie z treścią przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) opakowany środek spożywczy znakuje się podając m.in. warunki przechowywania, jeżeli oznakowanie środka spożywczego zawiera informację o terminie przydatności do spożycia oraz w przypadku, gdy jakość środka spożywczego w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania.

Stosownie z kolei do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości, wprowadzone do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Mając na uwadze powyższe ustalenia w toku kontroli stwierdzono, iż poddany ocenie artykuł rolno-spożywczy nie spełnia wymagań jakościowych określonych w art. 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) w związku z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) oraz wymagań określonych w § 2 ust. 1 pkt 7 w/w rozporządzenia.

Nadto w toku przeprowadzonej kontroli próbkę przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego za protokołem pobrania próbki nr 000438 pobrano do badań laboratoryjnych. W wyniku badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Olsztynie stwierdzono, że badana próbka miodu odpowiada wymaganiom jakościowym określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej oraz deklaracji producenta podanej na opakowaniu w zakresie przeprowadzonych badań. Powyższe udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr 669/2011., które doręczono kontrolowanemu przedsiębiorcy.

Uwzględniając ustalenia kontroli w dniu 3 października 2011r. zarówno do kontrolowanego przedsiębiorcy, jak i producenta miodu, którego oznakowanie zakwestionowano Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wystosował wystąpienia pokontrolne. W odpowiedzi organ uzyskał od strony informację, iż wszystkie stwierdzone w toku kontroli uchybienia dotyczące przedmiotowego produktu (miodu drahimskiego) zostały usunięte. Producent nie ustosunkował się do wystosowanego do niego pisma.

W związku z powyższym, pismem z dnia 12 kwietnia 2012r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił przedsiębiorcę Grażynę  Wójcicką, prowadzącą działalność gospodarczą w Sklepie EKO-VITAE w Szczecinie przy ul. Felczaka 20co wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem do obrotu 1 partii „Miodu drahimskiego” rzepakowego 1300g, oznaczonego m.in. najlepiej spożyć przed 30.XII. 2012r., w ilości 4 opakowań, która nie odpowiadała wymaganiom określonymw art. 4 ust. 1 ustawy  z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w§ 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.)w związku zart. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) oraz w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonej w § 2 ust. 1 pkt 7 w/w rozporządzenia z uwagi na brak w oznakowaniu przedmiotowego środka spożywczego pełnych danych identyfikujących producenta oraz warunków przechowywania.

Ponadto w ww. piśmie organ poinformował stronę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań. Strona ze swojego uprawnienia nie skorzystała.

 

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

 

Przepis art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) zwanej dalej również „ustawą o jakości”, zawiera definicję jakości handlowej, zgodnie z którą jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Definicja ta jednoznacznie wskazuje, że oznakowanie artykułu rolno- spożywczego jest jednym z elementów jego jakości handlowej.

W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) jest aktem prawnym, wydanym na podstawie ustawy o jakości, regulującym szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu środków spożywczych oraz sposób ich znakowania. Spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu ma zatem wpływ na ustalenie, czy środek spożywczy spełnia wymagania w zakresie jakości handlowej, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości.

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.)stanowi ponadto w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500,00 złotych.

Jednocześnie ustawa o jakości, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 4 odsyła do art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) 178/2002”, zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja jednoznacznie zakreśla krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego. W świetle powyższej definicji przedsiębiorca Grażyna Wójcicka,prowadząca działalność gospodarczą w sklepie EKO-VITAE w Szczecinie odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu środków spożywczych.

Zgodnie z przepisem art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) kary pieniężne, o których mowa m. in. w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do wymierzenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych. Uwzględnił również okoliczność, (oświadczenie strony), że strona należy do kategorii tzw. „mikroprzedsiębiorców” w świetle ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.), stąd odstąpił od ustalania wielkości jej obrotów uznając, że nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie w kontekście dokonanej oceny pozostałych czterech przesłanek określonych w ww. przepisie. Jednocześnie uwzględniono w toczącym się postępowaniu przesłanki zawarte w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Wykonując dyspozycje tegoż przepisu w odniesieniu do zakwestionowanej partii artykułu rolno-spożywczego, tj. „Miód drahimski” rzepakowy 1300g  Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, iż stopień szkodliwości czynu w odniesieniu do stwierdzeniabraku podania na opakowaniu pełnych danych producenta oraz warunków przechowywania, jest znikomy. Organ uwzględnił okoliczność, że na opakowaniu środka spożywczego uwidoczniony był adres i nazwisko producenta. Tym samym, w ocenie organu konsument nie był pozbawiony wiedzy w zakresie tego, z jakiej pasieki pochodzi miód, kto jest jego producentem. Uwidocznione na opakowaniu w/w środka spożywczego dane umożliwiały bowiem identyfikację producenta. Podobnie organ ocenił zagadnienie braku informacji o warunkach przechowywania miodu, bowiem brak tej informacji nie powoduje, iż konsument w ogóle pozbawiony jest wiedzy w zakresie tego, jak miód przechowywać. Wiedza ta jest bowiem w ocenie organu powszechna. Stopień szkodliwości czynu w odniesieniu zatem do stwierdzonych nieprawidłowości organ ocenił jako znikomy, choć – co należy podkreślić – umieszczenie niepełnych danych, jak i brak w oznakowaniu określenia warunków przechowywania stanowi naruszenie przepisów prawa, stanowiącym o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w zakresie oznakowania.

Przy ocenie stopnia zawinienia strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zważył, że strona jest przedsiębiorcą prowadzącym obrót artykułami żywnościowymi na etapie detalicznym, a celem jej działalności jest odsprzedaż tych artykułów konsumentowi finalnemu. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, iż w tym zakresie strona ponosi winę, choćby z racji tego, że stwierdzona „wada” możliwa była do wykrycia poprzez sprawdzenie uwidocznienia tych informacji przy przyjmowaniu towaru. Strona postępowania jako profesjonalista działający na rynku artykułów rolno-spożywczych ma obowiązek znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaną przez nią działalnością. Przepisy prawa nakładają na przedsiębiorców obowiązek oznakowania artykułów rolno-spożywczych w sposób wynikający ze wspomnianego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych. Jest to akt prawa powszechnie obowiązujący i jego bezwzględne przestrzeganie jest obowiązkiem przedsiębiorców prowadzących obrót żywnością. Jednocześnie przy ocenie stopnia zawinienia strony organ wziął pod uwagę okoliczność, że strona podjęła natychmiastowe działania naprawcze, jednocześnie informując o stwierdzonych nieprawidłowościach producenta miodu. Producent na skutek informacji otrzymanej od strony, jak i zawartej w przesłanym przez  Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wystąpieniu pokontrolnym z dnia 03.10.2011 r., podjął działania eliminujące ujawnione nieprawidłowości, co stwierdził z kolei Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Szczecinie w toku działań podjętych w ramach swoich kompetencji i o swoich ustaleniach powiadomił tut. organ.

Oceniając zakres naruszenia organ uwzględnił okoliczność, że zakwestionowana partia miodu, poza brakiem pełnych danych producenta tj. brak pełnego imienia producenta oraz określenia warunków przechowywania spełniała inne wymagania jakościowe określone w przepisach regulujących jakość handlową artykułów rolno-spożywczych. Organ wziął pod uwagę również fakt, wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych wykazały, iż produkt jest zgodny pod względem badanych parametrów z wymaganiami określonymi w przepisach oraz deklaracją producenta, podaną na opakowaniu. Jednocześnie przy ocenie tej przesłanki organ uwzględnił również i to, że stwierdzona nieprawidłowość dotyczyła niewielkiej ilości produktu, tj. 4 opakowań o łącznej wartości 132,00 złotych.

Przy ocenie dotychczasowej działalności strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnił okoliczność, że przedsiębiorca Grażyna Wójcicka nie była wcześniej kontrolowana przez tut. organ. Kontrola, w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące przedmiotowego miodu była pierwszą kontrolą Inspekcji Handlowej, która poza opisanym uchybieniem nie wykazała naruszenia przepisów dotyczących jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Mając na uwadze dokonaną ocenę wyżej opisanych przesłanek, a w szczególności mając na uwadze ocenę stopnia szkodliwości czynu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego nieodpowiadającego jakości handlowej, której przypisano największą wagę, a ocenioną przez organ na poziomie znikomym oraz ocenę zakresu stwierdzonego naruszenia, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że kryterium wielkości obrotów, jako kryterium najmniejszej wagi w toczącym się postępowaniu, nie ma wpływu na jego rozstrzygnięcie. Uznano ponadto, że uwzględnienie jedynie czterech przesłanek przewidzianych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości, jest wystarczające w tym przypadku do zakończenia sprawy administracyjnej oraz pozostaje w zgodzie z zasadą szybkości postępowania, według której organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie oświadczenia przedsiębiorcy (złożonego w toku kontroli) uznał, iż strona w świetle kryteriów wprowadzonych w rozdziale 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.) należy do kategorii „mikroprzedsiębiorca”, w związku z czym wzięto pod uwagę fakt, że jej udział w rynku należy do najmniejszych w odniesieniu do pozostałych kategorii.

Po szczegółowej analizie wszystkich opisanych wyżej okoliczności i czynników, które ustawa o jakości nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej brać pod uwagę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego z tytułu naruszenia jej przepisów, stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości. Biorąc pod uwagę fakt, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500,00 złotych, uznać należy, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) 178/2002, a mianowicie kara ta byłaby niewspółmierna do stwierdzonego naruszenia w kontekście jego wagi, jak również ilości i wartości artykułu rolno-spożywczego niezgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej oraz stopnia szkodliwości czynu i zakresu naruszenia. Z powyższych względów uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym wymierzeniem kary pieniężnej, z uwagi na fakt, iż strona podjęła natychmiastowe działania, zmierzające do poprawy stwierdzonej w oznakowaniu nieprawidłowości, a przedsiębiorca uzyskał wiedzę, co do możliwości występowania podobnych nieprawidłowości w zakresie oznakowania, wpływających na jakość wprowadzanych przez niego do obrotu artykułów rolno- spożywczych.

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej  zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy, w całości za bezprzedmiotowe.

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo części, w związku z powyższym Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej orzekł jak w sentencji.

 

Pouczenie:

Na podstawie art. 127 §1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 §1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ul. Plac Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.  

                                   Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej

                                                                                              Ewa Kryjom

.......................................................................

(podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji)

Otrzymują:

1)     Grażyna Wójcicka,  

2)     a/a

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 15-06-2012 08:46
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 15-06-2012
Ostatnia aktualizacja: - 15-06-2012 08:46