Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

WKŻ.8361.148.2011.J-25.2012

                                                                                              Szczecin, dnia 08.05.2012r.

  ZACHODNIOPOMORSKI                                          

WOJEWÓDZKI INSPEKTOR

  INSPEKCJI HANDLOWEJ

Nr akt kontroli: WKŻ.8361.148.2011

Nr upoważnienia: 00009513

Joanna Elżbieta Kapiszewska

prowadząca działalność gospodarczą

w punkcie sprzedaży „Freshmarket” Z8041

ul. Odzieżowa 5

71-456 Szczecin

 

DECYZJA J- 25/2012

umarzająca postępowanie

 

Na podstawie art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całościpostępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy Joannie Elżbiecie Kapiszewskiej prowadzącej działalność gospodarczą w punkcie sprzedaży „Freshmarket” Z8041 w Szczecinie przy ul. Odzieżowej 5, kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 1 partii/15 opakowań „Chleba żytnio-pszennego krojonego 500g”, opakowanego, oznaczonego m.in. najlepiej spożyć przed: 06.07.2011, producent: Piekarnia Banie ul. Grunwaldzka 13, 71-110 Banie, która nie odpowiadała wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy  z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w§2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.)w związku zart. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r. nr 187, poz. 1577 ze zm.),z powodu braku w oznakowaniu ww. środka spożywczego pełnych danych identyfikujących producenta, ze względu na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), tj. z uwagi na jego bezprzedmiotowość w całości.

 

Uzasadnienie

 

W dniach 4 i 6 lipca 2011 r. na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz.  U. L. 165 z 30. 4 2004, str. 1; sprostowanie: Dz. U. L 191 z 28. 5. 2004 s. 1 ze zm.), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z art. 3 ust. 1 pkt 6 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.), zgodnie z upoważnieniem nr 00009513 z dnia 04.07.2011r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędową kontrolę żywności u  przedsiębiorcy Joanny Elżbiety Kapiszewskiej prowadzącej działalność gospodarczą w punkcie sprzedaży „Freshmarket” Z8041 w Szczecinie, przy ul. Odzieżowej 5, zwanej dalej również „stroną”.

 

W toku czynności kontrolnych stwierdzono w sprzedaży 1 partię/15 opakowań „Chleba żytnio-pszennego krojonego” 500g, którą poddano ocenie pod kątem spełniania wymagań określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.). W wyniku dokonanych czynności stwierdzono, że w oznakowaniu przedmiotowego chleba nie podano pełnych danych identyfikujących producenta tj. brak było danych identyfikujących osobęfizyczną,osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje lub paczkuje środkispożywcze.

 

Zgodnie bowiem z treścią przepisu §2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) opakowany środek spożywczy znakuje się podając m.in. dane identyfikujące osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub wprowadza środki spożywcze do obrotu, jeżeli działalność w tym zakresie jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) w przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres.

Tymczasem w toku kontroli na podstawie okazanego dowodu dostawy (faktura VAT F/128/07/2011 z dnia 11.07.2011 r.) ustalono, iż producentem ww. chleba jest spółka cywilna P.H.U. Backerei S.C. P. Kamer, A. Kamer 74-105 Pniewo ul. Przemysłowa 2. Biorąc zatem pod uwagę okoliczność, że poddany ocenie produkt oznakowany był: „Piekarnia Banie”, ul. Grunwaldzka 13, 71-110 Banie, uznano, że powyższe ustalenia dają podstawę do stwierdzenia naruszenia §2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe nieprawidłowości w zakresie oznakowania, 25 lipca 2011 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej do kontrolowanego oraz producenta zakwestionowanej partii chlebawystosował wystąpienia pokontrolne, wzywające do usunięcia stwierdzonych uchybień. W odpowiedzi na rzeczone wystąpienie pokontrolne strona pismem z dnia 07.09.2011 r. poinformowała, że zaprzestała sprzedaży zakwestionowanego produkt do czasu poprawy jego oznakowania przez producenta.

W związku z powyższym, pismem z dnia 11.04.2012 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił przedsiębiorcę Joannę Elżbietę Kapiszewską o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem do obrotu 1 partii „Chleba żytnio-pszennego krojonego 500g” w ilości 15 opakowań, która nie odpowiadała wymaganiom określonymw art. 4 ust. 1 ustawy  z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w§2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.)w związku zart. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno– spożywczych (Dz. U. z 2005 r. nr 187, poz. 1577 ze zm.) z uwagi na brak pełnych danych identyfikujących producenta.  

Ponadto w ww. piśmie organ poinformował stronę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona ze swojego uprawnienia nie skorzystała.

 

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

Przepis art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) zwanej dalej również „ustawą o jakości”, zawiera definicję jakości handlowej, zgodnie z którą jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Definicja ta jednoznacznie wskazuje, że oznakowanie artykułu rolno- spożywczego jest jednym z elementów jego jakości handlowej.

W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) jest aktem prawnym, wydanym na podstawie ustawy o jakości, regulującym szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu środków spożywczych oraz sposób ich znakowania. Spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu ma zatem wpływ na ustalenie, czy środek spożywczy spełnia wymagania w zakresie jakości handlowej, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości.

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.)stanowi ponadto w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500,00 złotych.

Jednocześnie ustawa o jakości, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 4 odsyła do art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) 178/2002”, zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja jednoznacznie zakreśla krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego. W świetle powyższej definicji przedsiębiorca Joanna Elżbieta Kapiszewska,prowadząca działalność gospodarczą w Punkcie sprzedaży „Freshmarket” Z8041 w Szczecinie przy ul. Odzieżowej 5 odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu środków spożywczych.

Zgodnie z przepisem art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) kary pieniężne, o których mowa m. in. w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do wymierzenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku i wielkość jego obrotów, uwzględniając również przesłanki zawarte w przepisie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Wykonując dyspozycje tegoż przepisu w odniesieniu do zakwestionowanej partii artykułu rolno-spożywczego, tj. „Chleb żytnio-pszenny krojony 500g”  Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, iż stopień szkodliwości czynu w odniesieniu do stwierdzeniabraku podania na opakowaniu pełnych danych producenta, jest znikomy. Organ uwzględnił okoliczność, że na opakowaniu środka spożywczego uwidoczniony był adres piekarni należącej do producenta tj. „Piekarnia Banie ul. Grunwaldzka 13, 71-110 Banie”. Tym samym, w ocenie organu konsument nie był pozbawiony wiedzy w zakresie tego, z jakiej piekarni pochodzi chleb. Uwidocznione na opakowaniu w/w środka spożywczego dane umożliwiały identyfikację producenta, choć – co należy podkreślić – umieszczenie niepełnych danych identyfikujących producenta stanowi naruszenie przepisów prawa, stanowiących o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w zakresie oznakowania.

Przy ocenie stopnia zawinienia strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zważył, że strona jest przedsiębiorcą prowadzącym obrót artykułami żywnościowymi na etapie detalicznym, a celem jej działalności jest odsprzedaż tych artykułów konsumentowi finalnemu. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, iż w tym zakresie strona ponosi winę, choćby z racji tego, że stwierdzona „wada” możliwa była do wykrycia poprzez sprawdzenie uwidocznienia tych informacji przy przyjmowaniu towaru. Strona postępowania jako profesjonalista działający na rynku artykułów rolno-spożywczych ma obowiązek znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaną przez nią działalnością. Przepisy prawa nakładają na przedsiębiorców obowiązek oznakowania artykułów rolno-spożywczych w sposób wynikający ze wspomnianego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych. Jest to akt prawa powszechnie obowiązujący i jego bezwzględne przestrzeganie jest obowiązkiem przedsiębiorców prowadzących obrót żywnością. Jednocześnie przy ocenie stopnia zawinienia strony organ wziął pod uwagę okoliczność, że strona zaprzestała sprzedawania zakwestionowanego pieczywa do czasu poprawy oznakowania przez producenta.

Oceniając zakres naruszenia organ uwzględnił okoliczność, że zakwestionowana partia chleba, poza brakiem pełnych danych producenta spełniała inne wymagania jakościowe określone w przepisach regulujących jakość handlową artykułów rolno-spożywczych. Organ wziął również pod uwagę, że stwierdzona nieprawidłowość dotyczyła niewielkiej ilości produktu, tj. 15 opakowań o łącznej wartości 29,85 złotych.

Przy ocenie dotychczasowej działalności strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnił okoliczność, że przedsiębiorca Joanna Elżbieta Kapiszewska nie była wcześniej kontrolowana przez tut. organ. Kontrola w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące przedmiotowego chleba była pierwszą kontrolą Inspekcji Handlowej, która ponadto poza opisanym uchybieniem nie wykazała naruszenia przepisów dotyczących jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Biorąc nadto pod uwagę piąty z czynników mających wpływ na wysokość kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie informacji uzyskanej od strony, stwierdził, że strona w świetle kryteriów wprowadzonych w rozdziale 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.)  należy do grupy tzw. mikroprzedsiębiorców, w związku z czym oceniono i wzięto pod uwagę fakt, że jej udział w rynku jest najmniejszy spośród wszystkich kategorii przedsiębiorców. 

Po szczegółowej analizie wszystkich opisanych wyżej okoliczności i czynników, które ustawa o jakości nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej brać pod uwagę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego z tytułu naruszenia jej przepisów, stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości. Biorąc pod uwagę fakt, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500,00 złotych, uznać należy, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) 178/2002, a mianowicie kara ta byłaby niewspółmierna do stwierdzonego naruszenia w kontekście jego wagi, jak również ilości i wartości artykułu rolno-spożywczego niezgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej oraz stopnia szkodliwości czynu. Z powyższych względów uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym wymierzeniem kary pieniężnej, z uwagi na fakt, iż strona podjęła natychmiastowe działania, zmierzające do poprawy stwierdzonej w oznakowaniu nieprawidłowości, a przedsiębiorca uzyskał wiedzę, co do możliwości występowania podobnych nieprawidłowości w zakresie oznakowania, wpływających na jakość wprowadzanych przez niego do obrotu artykułów rolno- spożywczych.

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej  zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy, w całości za bezprzedmiotowe.

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo części, w związku z powyższym Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej orzekł jak w sentencji.

 

Pouczenie:

Na podstawie art. 127 §1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 §1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ul. Plac Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.  

                                   Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej

                                                                                              Ewa Kryjom

    …...............................................................................................................

(podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji) 

Otrzymują:

1)       Joanna Elżbieta Kapiszewska,

2)      a/a (Ka).

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 15-06-2012 08:32
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 15-06-2012
Ostatnia aktualizacja: - 15-06-2012 08:32