Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

ZBŻ.8361.179.2012.J-79.2012

Zachodniopomorski Wojewódzki

Inspektor Inspekcji Handlowej

ul. Wały Chrobrego 4

70-502 Szczecin

............................................................

(pieczęć nagłówkowa organu Inspekcji Handlowej)

Koszalin, dnia 04 grudnia 2012 r.

Akta kontroli:  ZBŻ.8361.86.2012

                         ZBŻ.8361.179.2012

Upoważnienie nr: 00010197, 00010200, 00011117

Pani

Manuela Rewkowska

 wykonująca działalność gospodarczą pod nazwą

„Delikatesy” Rewkowska Manuela

ul. Fabryczna 1d

76-020 Bobolice

 

DECYZJA  J - 79/2012

umarzająca postępowanie

 

Na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z  art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całości postępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy Pani Manueli Rewkowskie wykonującej działalność gospodarczą pod nazwą „Delikatesy” Rewkowska Manuela przy ul. Fabrycznej 1d w Bobolicach, kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego pod nazwą biała czekolada z orzechami laskowymi i chrupkami „AMELIA” a’100g, wyprodukowanego przez ZWC „MILLANO” Krzysztof Kotas, ul. Wysogotowska nr 15, 62-081 Przeźmierowo, niespełniającego wymagań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r. nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej zadeklarowanych przez producenta na opakowaniu z uwagi na zaniżoną ilość składników stałych, z uwagi na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 17 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE L z dnia 1 lutego 2002 r., Nr 31, s. 1 z późn. zm.).

 

Uzasadnienie

 

W dniach 18, 23.05.2012 r. oraz 03.10.2012 r. na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 165 z 30.04.2004, str. 1 z późn. zm.), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.), w związku art. 3 ust. 1 pkt 1, 2  oraz art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), działając na podstawie upoważnień do przeprowadzenia urzędowych kontroli żywności o numerach 00010197, 00010200, 00011117, inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędowe kontrole żywności u przedsiębiorcy Manueli Rewkowskiej, wykonującej działalność gospodarczą pod nazwą „Delikatesy” Rewkowska Manuela, zwanego dalej również „stroną”, w sklepie spożywczo-przemysłowym „Delikatesy” przy ul. Fabrycznej 1d w Bobolicach.

 

W toku kontroli w dniu 22.05.2012 r., za protokołem pobrania próbki produktu  Nr 00002507, pobrano do badań laboratoryjnych z partii liczącej  10 opakowańo wartości 18,50 zł, próbkę produktu pod nazwą: biała czekolada z orzechami laskowymi i chrupkami „AMELIA” a’100g, oznakowanego m.in. datą minimalnej trwałości „najlepiej spożyć przed końcem: 08.2012” oraz kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej: 1213, wyprodukowanego przez ZWC „MILLANO” Krzysztof Kotas, ul. Wysogotowska nr 15, 62-081 Przeźmierowo, w celu sprawdzenia jakości handlowej tego artykułu rolno-spożywczego. Jednocześnie, za protokołem pobrania próbki kontrolnej Nr 00002508, z tej samej partii, w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań, pobrano próbkę kontrolną ww. artykułu.

 

Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Olsztynie wykazały, że ilość składników stałych w ww. produkcie jest niższa od deklarowanej przez producenta, tj. stwierdzono 7,7%±04 i 7,6%±0,3 składników stałych (chrupek i orzechów laskowych łącznie), podczas gdy deklaracja producenta na opakowaniu wskazywała na 5% zawartość orzechów laskowych i 5% zawartość chrupek (łącznie 10%).

 

Powyższe udokumentowano w sprawozdaniu z badań nr 453/2012 z dnia 26.06.2012 r., które doręczono w toku kontroli w dniu 03.10.2012 r. upoważnionemu przedstawicielowi przedsiębiorcy pouczając jednocześnie o tym, że kontrolowany ma prawo do złożenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej produktu, zgodnie  z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.). Kontrolowany przedsiębiorca nie skorzystał ze swojego uprawnienia.

 

Mając na względzie wyniki badań ustalono, że przedmiotowy produkt nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) – zwanej również „ustawą o jakości”, w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej zadeklarowanych przez producenta na opakowaniu z uwagi na zaniżoną ilość składników stałych.

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 19.11.2012 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił stronę - Panią Manuelę Rewkowską, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu ww. artykułu rolno-spożywczego niewłaściwej jakości handlowej.

Stronie umożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Strona nie skorzystała ze swojego uprawnienia. Niemniej jednak przeanalizowano w toku niniejszego postępowania odpowiedzi zarówno kontrolowanego jak i producenta – „ZWC „MILLANO” Krzysztof Kotas, ul. Wysogotowska nr 15, 62-081 Przeźmierowo, nie będącego stroną niniejszego postępowania, na wystąpienia pokontrolne.

I tak, kontrolowany przedsiębiorca w piśmie z dnia 23.10.2012r. podniósł, że nie ponosi odpowiedzialności z tytułu wprowadzenia kwestionowanego artykułu rolno-spożywczego do obrotu, gdyż sformułowanie „wprowadzenie do obrotu handlowego towaru nie odpowiadającego wymaganiom o jakości handlowej”, zawarte w art. 4 ustawy o jakości dotyczy producenta, a nie przedsiębiorcy, jako „nabywcy towaru przeznaczonego do dalszej odsprzedaży”. Powyższa problematyka zostanie omówiona szczegółowo w dalszej treści decyzji.

Producent  ZWC „MILLANO” Krzysztof Kotas, w piśmie z dnia 29.10.2012 r. poinformował natomiast, iż wyniki kontroli próbek pochodzących z partii produkcyjnej zakwestionowanej czekolady nie potwierdziły stwierdzonego niskiego poziomu zawartości składników stałych („dodatków”) w czekoladzie. Dodatkowo podniósł, że wykazany w wyniku badań laboratoryjnych poziom zawartości orzechów i chrupek mieści się w zakresie przyjętej przez niego tolerancji.

Powyższe organ poddał ocenie pod kątem wpływu na wynik niniejszego postępowania i stwierdził, iż wyniki przeprowadzonych przez producenta analiz próbek pobranych w trakcie procesu produkcyjnego oraz dokumentacji produkcyjnej, nie mogą być podstawą do podważenia wyników badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w Olsztynie i w konsekwencji nie mogą być podstawą do zmiany dokonanej kwalifikacji prawnej. Również przyjęta przez producenta tolerancja nie znajduje uzasadnienia w odniesieniu do deklaracji podanej na opakowaniu. Informacja o ilościowej zawartości składników występujących w środku spożywczym powinna odpowiadać rzeczywistej ich ilości, a ewentualne rozbieżności w tym zakresie mogą wynikać jedynie z uwzględnienia niepewności pomiaru charakterystycznej dla danego produktu i zastosowanej metody badawczej.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że przedsiębiorca będący stroną niniejszego postępowania miał możliwość skutecznego zweryfikowania wyników badań poprzez złożenie wniosku o zbadanie próbki kontrolnej zakwestionowanego produktu. Jedynie poprzez taką weryfikację można by uzyskać, zdaniem organu, prawnie przewidziany przeciwdowód dla otrzymanych wyników badań.

 

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

 

W myśl przepisu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

 

W niniejszej sprawie wyniki badań laboratoryjnych wykazały, że przedmiotowa czekolada nie spełnia wymagań zadeklarowanych przez producenta na opakowaniu z powodu zaniżenia łącznej ilości składników stałych w produkcie, która wynosiła odpowiednio dla dwóch kolejnych opakowań 7,7%±04 i 7,6%±0,3,podczas gdy deklaracja producenta na każdym opakowaniu wskazywała na 5% zawartość chrupek oraz 5% zawartość orzechów laskowych, co w sumie stanowi 10% składników stałych. W związku z powyższym uznano, że badany środek spożywczy, z uwagi na niezgodność z wymaganiami zadeklarowanymi przez producenta, jest artykułem niewłaściwej jakości handlowej oraz nie spełnia wymagań przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości.

 

Ustawa o jakości nakłada na wprowadzających te artykuły do obrotu obowiązek zachowania wymagań w zakresie ich jakości handlowej, stanowiąc jednocześnie w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Jej przepis art. 3 pkt 4 odsyła natomiast w zakresie definicji obrotu do art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 31, str.1 z późn. zm.), zwane dalej „rozporządzeniem 178/2002”, zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja wskazuje krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego.

 

Nadto, w myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów.

 

W świetle przytoczonych definicji przedsiębiorca – Manuela Rewkowska, odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu artykułów rolno-spożywczych. Nie można się zgodzić z argumentacją strony przedstawioną w piśmie z dnia 23.10.2012 r. do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, jakoby wprowadzającym artykuły rolno-spożywcze do obrotu  był tylko producent, tj. podmiot który wprowadził je do obrotu po raz pierwszy. Zgodnie z przywołanym wyżej art. 3 pkt 4 ustawy o jakości pod pojęciem „obrót” mieszczą się czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002, to jest „wprowadzanie na rynek” oznaczające posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania, o czym wspomniano wyżej. W omawianym przypadku niewątpliwym pozostaje fakt, że strona posiadała w celu sprzedaży konsumentom – klientom swojego sklepu poddane badaniom artykuły rolno-spożywcze.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że w prawie żywnościowym pojęcie „wprowadzania do obrotu” dotyczy każdego etapu obrotu i nie jest zawężone jedynie do pierwszego wprowadzania na rynek. Interpretacja ta znajduje poparcie w treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 2006r. w sprawie C-315/05 (Dz. U. C 331 z 30.12.2006 s. 14) wydanego w trybie prejudycjalnym, z którego wynika, że wprowadzający do obrotu może być odpowiedzialny za jakość, nawet w sytuacji, gdy ogranicza się on, jako zwykły dystrybutor do wprowadzania do obrotu produktu w postaci, w jakiej został mu dostarczony przez producenta. Jest bowiem podmiotem działającym na rynku spożywczym,  zdefiniowanym w art. 3 ust. 3 rozporządzenia 178/2002 („podmiot działający na rynku spożywczym” oznacza osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za spełnienie wymogów prawa żywnościowego w przedsiębiorstwie spożywczym pozostającym pod ich kontrolą) i podlega obowiązkom przewidzianym dla tych podmiotów, określonym w art. 17 ust. 1 tego rozporządzenia. Oczywistym natomiast jest, że określony podmiot działający na rynku spożywczym ma taki wpływ na jakość żywności, na jakim etapie obrotu prowadzi swoją działalność – większy wpływ będzie miał zawsze wytwórca, mniejszy – dystrybutor. Dlatego też ustawa o jakości  w art. 40a ust. 5 obliguje organ posiadający kompetencje do wymierzana na jej podstawie kar pieniężnych do uwzględniania przy wymierzaniu kar, czy raczej ustalaniu ich wysokości, stopnia szkodliwości czynu, stopnia zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkości jego obrotów, co też organ uczynił w przedmiotowej sprawie.

 

Mając na względzie powyższe ustalenia, w toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do wymierzenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów, uwzględniając również przesłanki zawarte w przepisie art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

 

Wykonując dyspozycję ww. przepisów w odniesieniu do zakwestionowanego produktu, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej oceniając stopień szkodliwości czynu wprowadzenia go do obrotu stwierdził, iż wykazana w wyniku badań nieprawidłowość narusza prawo konsumentów do otrzymania produktu zgodnego z deklaracją i jednocześnie podważa zaufanie konsumentów do takiej deklaracji. Konsumenci dokonując bowiem wyboru określonego rodzaju środka spożywczego kierują się m.in. jego składem zadeklarowanym na opakowaniu i po analizie tego składu odróżniają konkretny środek spożywczy od innych. Zauważyć należy, że w omawianym przypadku nazwy składników stałych, których ilość zakwestionowano, występują w nazwie badanej czekolady, więc tym bardziej istotne jest by ich zadeklarowana ilość nie odbiegała od ilości rzeczywistej. Z drugiej strony przy ocenie przedmiotowej przesłanki wymiaru kary uwzględniono, że stwierdzona wada nie narusza interesu zdrowotnego konsumentów, nie wpływa na walory estetyczne i smakowe badanej czekolady, a przez to na jej przydatność do celów spożywczych.  

 

Przy ocenie stopnia zawinienia strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zważył, że strona jest przedsiębiorcą prowadzącym obrót artykułami żywnościowymi na etapie detalicznym, a celem jej działalności jest odsprzedaż tych artykułów konsumentowi finalnemu, natomiast punkt sprzedaży należący do strony nie jest specjalistyczny ze względu na przedmiot obrotu, gdyż jego ofertę sprzedaży stanowią, oprócz środków spożywczych, również artykuły nieżywnościowe. Niemniej jednak strona powinna wykazać się dużą znajomością prawa żywnościowego szczególnie w zakresie szeroko pojętej jakości artykułów rolno-spożywczych i dbałością o tę jakość. Pomimo jednak tego, że należy strona do kręgu podmiotów odpowiedzialnych za wprowadzane przez siebie do obrotu artykuły rolno-spożywcze, wzięto pod uwagę fakt, że do powstania stwierdzonej wady strona nie przyczyniła się ani swoim działaniem, ani zaniechaniem, a powstały one na etapie produkcji badanej czekolady. Ponadto uznano, że strona mogła nie mieć świadomości wystąpienia naruszenia w zakresie jakości, gdyż zostało ono wykazane w badaniach laboratoryjnych, przez co strona nie mogła ich wykryć w trakcie zwykłych czynności przy odbiorze towaru. Ewentualne przeprowadzenie przez stronę badań laboratoryjnych przed wprowadzeniem środka spożywczego do obrotu przekraczałoby, zdaniem organu, należytą staranność i zwyczajowe działania w stosunkach handlowych na poziomie obrotu dokonywanego przez stronę.

Ustalając zakres naruszenia wymagań jakości handlowej organ ocenił, że stwierdzona nieprawidłowość polegająca na zaniżeniu ilości składników stałych w artykule rolno-spożywczym stanowiła jedyną nieprawidłowość świadczącą o jego niewłaściwej jakości handlowej, a także nie naruszała istotnie interesów konsumentów i regulacji prawa żywnościowego.

 

Przy ocenie dotychczasowej działalności podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych organ wziął pod uwagę, że przedsiębiorca nie był wcześniej kontrolowany w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

 

Biorąc pod uwagę piąty czynnik wpływający na wymiar kary pieniężnej, tj. kryterium wielkości obrotów, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w oparciu o przedstawione przez stronę oświadczenie o wielkości przychodu osiągniętego w 2011r. stwierdził, że w świetle ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r., nr 220, poz. 1447 z późn. zm.), strona należy do kategorii tzw. „mikroprzedsiębiorców”, w związku z czym wzięto pod uwagę okoliczność, że jej udział w obrocie rynkowym jest najmniejszy spośród wszystkich innych kategorii przedsiębiorców, o których mowa w ww. ustawie.

 

Po analizie wszystkich opisanych wyżej okoliczności stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt. 3 ustawy o jakości. Uwzględniając fakt, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500 zł, górną granicę stanowi natomiast pięciokrotna wartość korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej, która w tym przypadku wynosi 92,50 zł, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002. Zdaniem organu kara ta byłaby niewspółmierna do stwierdzonego naruszenia i dokonanej w związku z nim oceny wszystkich przesłanek jej wymiaru, a także ilości i wartości artykułu rolno-spożywczego niewłaściwej jakości handlowej.                

Z powyższych względów uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym nałożeniem kary pieniężnej – przedsiębiorca uzyskał wiedzę co do możliwości występowania podobnych nieprawidłowości wpływających na jakość wprowadzanych przez niego do obrotu artykułów rolno-spożywczych.

 

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy   o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy w całości za bezprzedmiotowe.

 

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, stąd orzeczono jak w sentencji.

 

Pouczenie:

Na podstawie art. 127 § 1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ul. Plac Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

                                                                                                         

Z up. Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego

Inspektora Inspekcji Handlowej

Andrzej Kuśpiel

Dyrektor Delegatury

                                                                                                                                                                                                                                                                          .........................................................................................    

                                                                                                              (podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska

                                                                                                               służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji)

Otrzymują:

  1. Manuela Rewkowska
  2. aa

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 03-01-2013 08:16
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 03-01-2013
Ostatnia aktualizacja: - 03-01-2013 08:16