Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

ZBŻ.8361.14.2011.J-11.2012

Koszalin, dnia 08 lutego 2012 r.

Zachodniopomorski Wojewódzki
Inspektor Inspekcji Handlowej
ul. Wały Chrobrego 4
70-502 Szczecin
.....................................................................
(pieczęć nagłówkowa organu Inspekcji Handlowej)

Akta kontroli : ZBŻ.8361.14.2011
Upoważnienie nr :  00008767


Pan Jerzy Cieślak
prowadzący działalność
gospodarczą pod nazwą
Przedsiębiorstwo Produkcyjno
Usługowo-Handlowe Bartom
Piekarnia-Ciastkarnia
Jerzy Cieślak
ul. Mickiewicza 12
78-200 Białogard

 


DECYZJA  J – 11/2012
umarzająca postępowanie



Na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z  art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 z  późn. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całości postępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy Jerzemu Cieślakowi prowadzącemu działalność pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo-Handlowe Bartom Piekarnia-Ciastkarnia Jerzy Cieślak w Bialogardzie przy ul. Mickiewicza 12 kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu partii opakowanego artykułu rolno – spożywczego pod nazwą chleb mieszany krojony a`550 g wyprodukowanego przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo-Handlowe Bartom Piekarnia-Ciastkarnia Jerzy Cieślak 78-200 Białogard ul. Mickiewicza 12, nieodpowiadający wymaganiom jakościowym określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) w związku z naruszeniem wymagań określonych w § 2 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.) z uwagi na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r.o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażoną w art. 17 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE L z dnia 1 lutego 2002 r., Nr 31, s. 1 z późn. zm.).


Uzasadnienie

W dniach 03.02.2011 r. i 07.02.2011 r. na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U.L 165 z 30.4.2004, str. 1-141, z późn. zm.; Polskie wydanie specjalne Rozdział 3 Tom 45 s. 200-251), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21.12.2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U z 2005 r. nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) oraz art. 13 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), zgodnie z upoważnieniem nr 00008767, inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędową kontrolę żywności u przedsiębiorcy Jerzego Cieślaka prowadzącego działalność pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo-Handlowe Bartom Piekarnia-Ciastkarnia Jerzy Cieślak, zwanego dalej również „stroną”, prowadzącego działalność gospodarczą w sklepie piekarniczo-cukierniczym KAJZERKA (sklep firmowy przy piekarni) w Białogardzie, ul. Mickiewicza 12.

W toku kontroli stwierdzono w obrocie partię chleba mieszanego krojonego a`550 g w ilości 6 opakowań o wartości 12 zł, wyprodukowanego przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo-Handlowe Bartom Piekarnia-Ciastkarnia Jerzy Cieślak, 78-200 Białogard ul. Mickiewicza 12,  która nie odpowiadała wymaganiom określonym w art. 4 ust 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r., nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), dalej również „ustawy o jakości”, w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w § 2 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz.U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), z uwagi na to, że w oznakowaniu ww. artykułu rolno-spożywczego nie podano daty minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia oraz oznaczenia partii produkcyjnej.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w oznakowaniu ww. artykułu rolno-spożywczego pismem z dnia 20.01.2012 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił stronę – Jerzego Cieślaka o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno-spożywczego nieodpowiadającego wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) w związku z naruszeniem § 2 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz.U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.).
Stronie umożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Strona skorzystała ze swojego uprawnienia składając wniosek dowodowy w postaci pisma z dnia 31.01.2012r. (data wpływu 01.02.2012r.) dotyczącego stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości w oznakowaniu chleba mieszanego krojonego oraz podnoszącego brak upoważnienia inspektora przeprowadzającego kontrolę do kontroli „zakładu produkcji”, a także zapoznając się z całością akt postępowania w dniu 03.02.2012r.
Złożony przez przedsiębiorcę dowód włączono do akt sprawy oraz poddano analizie pod kątem znaczenia i wartości dla toczącego się postępowania. I tak, rozpatrując wyjaśnienia przedsiębiorcy dotyczące zakwestionowanego chleba stwierdzić należy, że przedmiotem ustaleń kontroli były nieprawidłowości w oznakowaniu chleba opakowanego, który w takiej formie przeznaczony był do sprzedaży konsumentowi finalnemu, bez względu na to, jaka była przyczyna umieszczenia tego chleba w opakowaniach jednostkowych (jak wynika z pisma strony, chleb w opakowaniach stanowił pozostałość po pieczywie krojonym na bieżąco w punkcie sprzedaży na zamówienie klienta). Chleb opakowany natomiast, podobnie jak każdy inny środek spożywczy opakowany, znakuje się podając m.in. datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia oraz oznaczenie partii produkcyjnej (które nie jest wymagane jedynie w przypadku, gdy oznakowanie zawiera datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia, określone z podaniem co najmniej dnia i miesiąca, jeżeli określenie to wystarcza do identyfikacji partii produkcyjnej). Ponadto, w ocenie organu, okoliczność umieszczania chleba wcześniej pokrojonego w opakowania jednostkowe, nawet gdyby jej powodem miała być jedynie niemożliwa do uniknięcia rezygnacja klientów z części zakupu, nie była incydentalna, a stanowiła zamierzoną i ugruntowaną praktykę w działalności strony. Świadczą o tym gotowe opakowania jednostkowe (foliowe, z odpowiednim nadrukiem) z nazwą tego pieczywa, zawartością netto i innymi informacjami wymaganymi przepisami, za wyjątkiem informacji, których brak wykazano w toku kontroli. Sam fakt natomiast wprowadzania do obrotu pieczywa w opakowaniach nakłada na wprowadzającego obowiązek zachowania odpowiednich wymogów w zakresie jego oznakowania. W tym miejscu należy podkreślić, że do oceny stanu faktycznego dokonanej przez inspektorów w toku kontroli strona nie miała wcześniej zastrzeżeń, o czym świadczy brak uwag do treści protokołu kontroli oraz odpowiedź na wystąpienie pokontrolne.
Rozpatrując wniosek dowodowy przedsiębiorcy w zakresie zarzutu braku upoważnienia do przeprowadzenia kontroli organ stwierdził, że jest on bezzasadny zarówno w wymiarze indywidualnym dotyczącym konkretnego upoważnienia do przeprowadzenia konkretnej kontroli, jak również w wymiarze ogólnym, dotyczącym kompetencji organów Inspekcji Handlowej do kontroli piekarni, jako zakładów produkcyjnych, przy których usytuowane są sklepy firmowe producentów pieczywa. Istnienie upoważnienia udzielonego inspektorom w nim wymienionym do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności jest bezsporne – jeden egzemplarz tego upoważnienia doręczono przedsiębiorcy do rąk własnych, co pokwitował własnoręcznym podpisem na upoważnieniu, drugi włączono do akt kontroli, z którymi przedsiębiorca zapoznał się zarówno w toku kontroli, jak i w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego po kontroli. Jeżeli chodzi natomiast o kompetencje organów Inspekcji Handlowej do kontroli przedsiębiorców posiadających piekarnie i oferujących wyroby we własnych sklepach przy piekarniach, tzw. firmowych (fabrycznych), stwierdzić należy, że do zadań ustawowych Inspekcji Handlowej należy m.in. nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w obrocie detalicznym w myśl art. 17 ust. 3 ustawy o jakości, który przywołano w podstawie prawnej upoważnienia do przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności. Należy przy tym wskazać, że zgodnie z art. 3 pkt 7 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28.01.2002r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE L z dnia 1 lutego 2002 r., Nr 31, s. 1 z późn. zm.), dalej „rozporządzenia 178/2002”, pojęcie „handel detaliczny oznacza obsługę i/lub przetwarzanie żywności i jej przechowywanie w punkcie sprzedaży lub w punkcie dostaw dla konsumenta finalnego; określenie to obejmuje terminale dystrybucyjne, działalność cateringową, stołówki zakładowe, catering instytucjonalny, restauracje i podobne działania związane z usługami żywnościowymi, sklepy, centra dystrybucji w supermarketach i hurtownie”. Zgodnie z tą definicją zadania Inspekcji Handlowej w zakresie nadzoru nad jakością handlową środków spożywczych w obrocie detalicznym obejmują m.in. kontrolę jakości handlowej takich produktów w sklepach, w tym w tzw. sklepach firmowych (fabrycznych), w których producenci środków spożywczych dokonują sprzedaży detalicznej wytwarzanych produktów konsumentom finalnym. Ponadto, już samo przetwarzanie żywności i następnie jej przechowywanie dla konsumenta finalnego w punkcie sprzedaży, np. sklepie fabrycznym, mieści się w pojęciu „handlu detalicznego”. W tego rodzaju przypadkach przetwarzanie żywności, jak również używane w tym procesie surowce i półprodukty, mogą być przedmiotem kontroli wykonywanej przez Inspekcję Handlową w ramach nadzoru nad jakością handlową środków spożywczych oferowanych do sprzedaży w sklepach fabrycznych. Dodatkowo należy wskazać, że przepis art. 17 ust. 3 ustawy o jakości, jako przepis dający Inspekcji Handlowej kompetencje do nadzoru nad jakością handlową żywności w obrocie detalicznym jest przepisem szczególnym i późniejszym w stosunku do przepisów ustawy z dnia 15.12.2000r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U z 2009r., nr 151, poz. 1219 z póżn. zm.), tj. w stosunku do art. 3 ust. 1 pkt 2 („do zadań Inspekcji należy kontrola produktów znajdujących się w obrocie handlowym lub przeznaczonych do wprowadzenia do takiego obrotu, z zastrzeżeniem ust. 2, w tym w zakresie oznakowania i zafałszowań, oraz kontrola usług”) w związku z ust. 2 („kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie obejmuje kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych u producentów oraz kontroli jakości zdrowotnej środków spożywczych określonych w przepisach odrębnych”) i jako taki, uchyla moc obowiązującą ww. przepisów.
Po dokonaniu analizy wyżej opisanych zarzutów przedsiębiorcy organ uznał, że nie mają one wpływu na rozstrzygniecie w przedmiotowym postępowaniu.

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz.U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), dalej „rozporządzenia w sprawie znakowania”, opakowany środek spożywczy znakuje się podając m. in. datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia oraz oznaczenie partii produkcyjnej rozumianej jako określona ilość środka spożywczego wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach.
Objęta kontrolą partia pieczywa wyprodukowana została przez Jerzego Cieślaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo-Handlowe Bartom Piekarnia-Ciastkarnia Jerzy Cieślak przy ul. Mickiewicza 12 w Białogardzie, jednocześnie kontrolowanego przedsiębiorcy. W toku kontroli ustalono, że badane pieczywo, tj. chleb mieszany krojony 550g, oferowane było do sprzedaży w opakowaniach nieprawidłowo oznakowanych, tj. na opakowaniach pieczywa nie podano daty minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia oraz oznaczenia partii produkcyjnej. W związku z powyższym stwierdzono, że taki stan faktyczny narusza wymagania w zakresie jakości handlowej określone w § 2 ust. 1 pkt 3 i 8 rozporządzenia w sprawie znakowania.

W myśl przepisu art. 3 pkt 5 ustawy o jakości, jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikro-biologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Definicja ta jednoznacznie wskazuje, że oznakowanie artykułu rolno-spożywczego jest jednym z elementów jego jakości handlowej. W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania.

Przywołane wyżej przepisy rozporządzenia w sprawie znakowania są przepisami określającymi wymagania w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych regulującymi m. in. szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu opakowanych środków spożywczych. Niespełniające tych wymagań artykuły rolno-spożywcze są artykułami niewłaściwej jakości, a stan faktyczny polegający na naruszeniu przywołanych wyżej przepisów stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości, stąd w związku z ustaleniami kontroli stwierdzono, że wskazany w sentencji niniejszej decyzji środek spożywczy nie odpowiada jakości handlowej określonej w przywołanym przepisie.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów.

Ustawa o jakości natomiast nakłada na wprowadzających te artykuły do obrotu obowiązek zachowania wymagań w zakresie ich jakości handlowej, stanowiąc jednocześnie w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Jej przepis art. 3 pkt 4 odsyła natomiast w zakresie definicji obrotu do art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 , zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja wskazuje krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego (pojęcie „handlu detalicznego” wyjaśniono wyżej).
W świetle przytoczonych definicji przedsiębiorca Jerzy Cieślak odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu artykułów rolno-spożywczych.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do nałożenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku i wielkość jego obrotów, uwzględniając również przesłanki zawarte w przepisie art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Wykonując dyspozycję ww. przepisów w odniesieniu do zakwestionowanego artykułu rolno-spożywczego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, oceniając stopień szkodliwości czynu stwierdził, że chleb należy do artykułów rolno-spożywczych pierwszej potrzeby i jest powszechnie spożywany przez konsumentów. Uznano również, że stwierdzona nieprawidłowość polegająca na braku daty minimalnej trwałości albo terminu przydatności do spożycia narusza prawo konsumenta do podstawowej informacji o produkcie, a mianowicie nie pozwala konsumentowi na ocenę, do kiedy środek spożywczy zachowuje swoje właściwości i nadaje się do spożycia bez negatywnych konsekwencji dla zdrowia i życia człowieka. Brak natomiast oznaczenia partii produkcyjnej przy jednoczesnym niepodaniu informacji o dacie bądź terminie uniemożliwia identyfikację środka spożywczego z określoną partią produkcyjną z jakiej pochodzi, a co za tym idzie, uniemożliwia ocenę i identyfikację warunków w jakich środek spożywczy został wyprodukowany i zapakowany.

Przy ocenie stopnia zawinienia Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, że strona ponosi winę jako podmiot wprowadzający do obrotu artykuł rolno-spożywczy nieodpowiadający wymaganiom jakościowym, tym bardziej, że uczestniczy w tym obrocie również jako wytwórca, przez co ma największy spośród wszystkich uczestników rynku wpływ na jakość handlową żywności. Zatem to od strony postępowania przede wszystkim zależy, jakie informacje umieszczone zostaną w oznakowaniu produkowanych przez nią artykułów rolno-spożywczych i z tego względu ciąży na niej bezwzględny obowiązek znajomości i przestrzegania przepisów prawa żywnościowego.  
Z drugiej strony, przy ocenie stopnia zawinienia uwzględniono postawę przedsiębiorcy po ujawnieniu nieprawidłowości – zakwestionowany artykuł rolno-spożywczy został niezwłocznie wycofany z obrotu.  

Ustalając zakres naruszenia wymagań jakości handlowej organ uwzględnił okoliczność, że nieprawidłowości w oznakowaniu zakwestionowanego chleba były jedynymi w odniesieniu do tego artykułu rolno-spożywczego i stanowiły niewielką część wymagań przewidzianych przepisami prawa żywnościowego dla tego rodzaju produktów. Z drugiej strony uwzględniono rownież, że były one istotne z punktu widzenia właściwości produktu.

Przy ocenie dotychczasowej działalności podmiotu organ wziął pod uwagę fakt, że przedsiębiorca Jerzy Cieślak nie był wcześniej kontrolowany w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Biorąc pod uwagę piąty czynnik wpływający na wymiar kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w oparciu o przedstawione przez stronę „zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)”, tj. PIT - 36L stwierdził, że w świetle ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.), strona należy do kategorii tzw. mikroprzedsiębiorców, stąd wzięto pod uwagę okoliczność, że jej udział w rynku, jak i wielkość osiągniętych rocznych obrotów ze sprzedaży towarów są najmniejsze spośród wszystkich innych kategorii przedsiębiorców, o których mowa w w/w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej.

Po analizie wszystkich opisanych wyżej okoliczności, które ustawa o jakości nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej brać pod uwagę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego z tytułu jej naruszenia stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości. Biorąc pod uwagę, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500 zł, górną granicę stanowi natomiast pięciokrotna wartość korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej, która w tym przypadku wynosi 60 zł uznać należy, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002. Zdaniem organu kara ta byłaby niewspółmierna do wartości korzyści majątkowej możliwej do uzyskania ze sprzedaży zakwestionowanego środka spożywczego.
Dodatkowo uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym wymierzeniem kary pieniężnej – przedsiębiorca będący producentem uzyskał wiedzę o wystąpieniu naruszenia wymagań jakości handlowej i podjął czynności zmierzające do wyeliminowania tego naruszenia.

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy w całości za bezprzedmiotowe.

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części, stąd postanowiono jak w sentencji.



Pouczenie:
Na podstawie art. 127 § 1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ul. Plac Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

 

Z up. Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego
 Inspektora Inspekcji Handlowej
Andrzej Kuśpiel
Dyrektor Delegatury
.........................................................................................    
(podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska
 służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji)


Otrzymują:
1.    Jerzy Cieślak  
P P U-H BARTOM                     
PIEKARNIA-CIASTKARNIA
ul. Mickiewicza 12
78-200 BIAŁOGARD
2.    a/a

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 14-03-2012 13:07
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 14-03-2012
Ostatnia aktualizacja: - 14-03-2012 13:07