Logo BIP Logo ePUAP
Biuletyn Informacji Publicznej
herb jednostki
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej
System eBoi

eBoi
Jak załatwić sprawę?

WKŻ.8361.71.2011.J-10.2012

                                                                                                          Szczecin, dnia 14.02.2012r.

  ZACHODNIOPOMORSKI                                          

WOJEWÓDZKI INSPEKTOR

  INSPEKCJI HANDLOWEJ

Nr akt kontroli: WKŻ.8361.71.2011.

Nr upoważnienia: 00009135

Jarosław Bolimowski

prowadzący działalność gospodarczą

pod firmą „Eko Wyspa”

w Świnoujściu

 

 

DECYZJA J- 10/2012

umarzająca postępowanie

 

Na podstawie art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej umarza w całości postępowanie w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy Jarosławowi Bolimowskiemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą „Eko Wyspa” w Świnoujściu, kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 1 partii/10 opakowań „Ekologicznego dżemu wiśniowego 240g” (nr partii 330/B), która nie odpowiadała wymaganiom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy  z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związku z naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej określonych w przepisie  §11 ust. 2 w związku z §2 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.)z powodu braku w oznakowaniu ww. środka spożywczego właściwego określenia poprzedzającego datę minimalnej trwałości, tj. „najlepiej spożyć przed”, ze względu na to, że wymierzenie ww. przedsiębiorcy kary pieniężnej określonej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) byłoby niezgodne z zasadą proporcjonalności wyrażonej w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), tj. z uwagi na jego bezprzedmiotowość w całości.

 

Uzasadnienie

 

W dniach 11 i 14 kwietnia 2011 r. na podstawie art. 3 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz.  U. L. 165 z 30. 4 2004, str1; sprostowanie: Dz. U. L 191 z 28. 5. 2004 s. 1 ze zm.), art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.), w związku z art. 3 ust. 1 pkt 6 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 ze zm.) oraz art. 16 ust 1 pkt 11 ww. ustawy w związku z art. 77 ust. 2 i 3 i art.84a pkt 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz.1447 ze zm.), zgodnie z upoważnieniem nr 00009135  z dnia 11.04.2011 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili urzędową kontrolę żywności u  przedsiębiorcy Jarosława Bolimowskiego prowadzącego działalność gospodarczą w sklepie „Eko Wyspa” w Świnoujściu, przy ul. 3 Maja 30/1, zwanego dalej również „stroną”.

 

W toku czynności kontrolnych stwierdzono w sprzedaży 1 partię/10 opakowań „Ekologicznego Dżemu wiśniowego 240g” (nr partii 330/B), którą poddano ocenie pod kątem spełniania wymagań, określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.). W wyniku dokonanych czynności stwierdzono, że w oznakowaniu przedmiotowego dżemu nie podano właściwego określenia poprzedzające datę minimalnej trwałości, tj. „najlepiej spożyć przed”. Zgodnie bowiem z treścią przepisu §11 ust. 2 w związku z §2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.), datę minimalnej trwałości poprzedza się wyrażeniem „najlepiej spożyć przed...”, jeżeli jest określona datą dzienną, albo wyrażeniem „najlepiej spożyć przed końcem...” w innych przypadkach. Biorąc pod uwagę okoliczność, że poddany ocenie produkt oznakowany był datą dzienną, stąd uznano, iż określenie poprzedzające tę datę winno mieć brzmienie o treści, jak w cytowanym wyżej przepisie, a zatem „najlepiej spożyć przed…”. Powyższe ustalenia dały podstawę do stwierdzenia w toku kontroli, że brak zastosowania wymaganego przepisem prawa określenia poprzedzającego datę minimalnej trwałości narusza §11 ust. 2 w związku z §2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.).

 

W związku z powyższym, pismem z dnia 30.12.2011 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił przedsiębiorcę Jarosława Bolimowskiego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z wprowadzeniem do obrotu 1 partii „Ekologicznego dżemu wiśniowego 240g” (nr partii 330/B) w ilości 10 opakowań, która nie odpowiadała wymaganiom określonymw art. 4 ust. 1  ustawy z dnia 21.12.2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno–spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) w związkuz naruszeniem wymagań w zakresie jakości handlowej zawartych w §11 ust. 2 w związku z §2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10.07.2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) z uwagi na niewłaściwe określenie poprzedzające datę minimalnej trwałości.

Ponadto w ww. piśmie organ poinformował stronę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań. Strona ze swojego uprawnienia nie skorzystała.

Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ustalił i stwierdził:

 

Przepis art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) zwanej dalej również „ustawą o jakości”, zawiera definicję jakości handlowej, zgodnie z którą jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Definicja ta jednoznacznie wskazuje, że oznakowanie artykułu rolno- spożywczego jest jednym z elementów jego jakości handlowej.

 

W świetle z kolei przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o jakości wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

 

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) jest aktem prawnym, wydanym. na podstawie ustawy o jakości, regulującym szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu środków spożywczych oraz sposób ich znakowania. Spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu ma zatem wpływ na ustalenie, czy środek spożywczy spełnia wymagania w zakresie jakości handlowej, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o jakości.

 

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.)stanowi ponadto w art. 40a ust. 1 pkt 3, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500,00 złotych.

 

Jednocześnie ustawa o jakości, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 4 odsyła do art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE. L 2002 Nr 31, str. 1 ze zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) 178/2002”, zgodnie z którym „wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Przytoczona definicja jednoznacznie zakreśla krąg podmiotów odpowiedzialnych za jakość artykułów rolno-spożywczych, wliczając do nich obok producentów tych artykułów, również każde następne ogniwo handlu detalicznego. W świetle powyższej definicji przedsiębiorca Jarosław Bolimowski,prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „Eko Wyspa” w Świnoujściu odpowiada za jakość wprowadzanych przez siebie do obrotu środków spożywczych.

 

Zgodnie z przepisem art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 ze zm.) kary pieniężne, o których mowa m. in. w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

 

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zmierzającego do wymierzenia kary pieniężnej Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wziął pod uwagę, zgodnie z przepisem art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku i wielkość jego obrotów, uwzględniając również przesłanki zawarte w przepisie art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) 178/2002, zgodnie z którym ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

 

Wykonując dyspozycje tegoż przepisu w odniesieniu do zakwestionowanej partii artykułu rolno-spożywczego, tj. „Ekologicznego dżemu wiśniowego 240g”  Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uznał, iż stopień szkodliwości czynu w odniesieniu do stwierdzeniabraku podania na opakowaniu określeniapoprzedzającego datę minimalnej trwałości, tj. „najlepiej spożyć przed”, jest znikomy. Organ uwzględnił okoliczność, że na opakowaniu środka spożywczego uwidoczniona była data, do której środek spożywczy powinien być spożyty. Tym samym, konsument nie był pozbawiony wiedzy w zakresie tego, do jakiej daty może dany produkt spożyć.

 

Przy ocenie stopnia zawinienia strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zważył, że strona jest przedsiębiorcą prowadzącym obrót artykułami żywnościowymi na etapie detalicznym, a celem jej działalności jest odsprzedaż tych artykułów konsumentowi finalnemu. Punkt sprzedaży należący do strony jest sklepem specjalistycznym ze względu na przedmiot prowadzonego w nim obrotu, a jego ofertę sprzedaży stanowią produkty ekologiczne. Strona postępowania jako profesjonalista działający na rynku artykułów rolno-spożywczych ma obowiązek znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaną przez niego działalnością, w tym przepisów dotyczących oznakowania wprowadzanych do obrotu środków spożywczych. Jednocześnie przy ocenie stopnia zawinienia strony organ wziął pod uwagę okoliczność, że strona podjęła natychmiastowe działania naprawcze i wycofała z obrotu zakwestionowany produkt, jednocześnie informując o stwierdzonych nieprawidłowościach producenta dżemu.  Producent na skutek informacji otrzymanej od strony, jak i zawartej w przesłanym przez  Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wystąpieniu pokontrolnym z dnia 25.05.2011 r., podjął działania eliminujące ujawnione nieprawidłowości.

 

Oceniając zakres naruszenia organ uwzględnił okoliczność, że zakwestionowana partia dżemu, poza brakiem właściwego określenia „najlepiej spożyć przed...” przed datą minimalnej trwałości spełniała inne wymagania jakościowe określone w przepisach regulujących jakość handlową artykułów rolno-spożywczych. Organ wziął również pod uwagę, że stwierdzona nieprawidłowość dotyczyła niewielkiej ilości produktów, tj. 10 opakowań o łącznej wartości 71,00 złotych.

 

Przy ocenie dotychczasowej działalności strony Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnił okoliczność, że przedsiębiorca Jarosław Bolimowski nie był wcześniej kontrolowany przez tut. organ. Kontrola w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące przedmiotowego dżemu była pierwszą kontrolą Inspekcji Handlowej, która poza opisanym uchybieniem nie wykazała naruszenia przepisów dotyczących jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

 

Biorąc nadto pod uwagę piąty z czynników mających wpływ na wysokość kary pieniężnej, tj. wielkość obrotów przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie informacji o wielkości obrotów uzyskanych od strony, stwierdził, że strona w świetle kryteriów wprowadzonych w rozdziale 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.)  należy do grupy tzw. mikroprzedsiębiorców, w związku z czym oceniono i wzięto pod uwagę fakt, że jej udział w rynku, jak i wielkość osiągniętych rocznych obrotów ze sprzedaży towarów są najmniejsze spośród wszystkich kategorii przedsiębiorców. 

 

Po szczegółowej analizie wszystkich opisanych wyżej okoliczności i czynników, które ustawa o jakości nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej brać pod uwagę w toku prowadzonego postępowania administracyjnego z tytułu naruszenia jej przepisów, stwierdzono, że w sprawie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości. Biorąc pod uwagę fakt, że najniższy możliwy wymiar kary zgodnie z ww. przepisem wynosi 500,00 złotych, uznać należy, że wymierzenie kary choćby w najniższym jej wymiarze naruszyłoby zasadę proporcjonalności określoną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) 178/2002, a mianowicie kara ta byłaby niewspółmierna do stwierdzonego naruszenia w kontekście jego wagi, jak również ilości i wartości artykułów rolno-spożywczych niezgodnych z przepisami dotyczącymi jakości handlowej oraz stopnia szkodliwości czynu. Z powyższych względów uznać należy, że również cel zapobiegawczy, prewencyjny postępowania został osiągnięty jeszcze przed ewentualnym wymierzeniem kary pieniężnej, z uwagi na fakt, iż strona podjęła natychmiastowe działania, zmierzające do poprawy stwierdzonej w oznakowaniu nieprawidłowości, a przedsiębiorca uzyskał wiedzę, co do możliwości występowania podobnych nieprawidłowości w zakresie oznakowania, wpływających na jakość wprowadzanych przez niego do obrotu artykułów rolno- spożywczych.

 

Podsumowując powyższe, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej  zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary określonej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości i w związku z tym uznał dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w świetle stwierdzonych okoliczności sprawy, w całości za bezprzedmiotowe.

 

W przypadku, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej na podstawie przepisu art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo części, w związku z powyższym Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej orzekł jak w sentencji.

 

Pouczenie:

Na podstawie art. 127 §1 i 2 Kpa stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od niniejszej decyzji, które zgodnie z art. 129 §1 i 2 Kpa wnosi się do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ul. Plac Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, ul. Wały Chrobrego 4, 70-502 Szczecin w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.  

 

 Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej

Ewa Kryjom

                                                                           ………………………………………………..

                                                                   (podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego  

                                                                                              osoby upoważnionej do wydania decyzji)

Otrzymują:

  1. Jarosław Bolimowski
  2. a/a (Jr)

Metadane - wyciąg z rejestru zmian

Akcja Osoba Data
Dodanie dokumentu: Tomasz Wilkosz 12-03-2012 08:35
Osoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: 12-03-2012
Ostatnia aktualizacja: - 12-03-2012 08:35